De Doort

3 mei

Nog maar even terug om te kijken of er iets van sporen zijn waar te nemen van mijn mogelijke waarneming van een Otter.
Helaas, de grond is te hard, geen uitwerpselen of etensresten. Dus moet men zich maar op mijn woord geloven.
Verder weer mooie libellen,

Bruine Korenbout

 

en een uitsluiper die al vast klaar zat, of doordat er een spin op zijn rug zat de boot heeft gemist. In elk geval kan je zo zien dat de larve zich heeft vastgeklonken aan het blad om via het openscheuren van de huid van zijn rug in een langdurig proces naar buiten te kruipen om als een prachtige libel een zomerlang van de laatste fase van zijn/haar leven te genieten en voor nageslacht te zorgen.

Twee gouden kevertjes ook druk met de toekomst. En een spin met hele lange poten spint haar web.

Rietkevers

Waterjuffers ook altijd boeiend om te bekijken en er zijn vele soorten en kleuren, prachtig.

De Doort, Boomkikkers, insecten en een mogelijke waarneming van een Otter

1 mei

De zon schijnt de temperatuur is goed dus nu moet het toch lukken.
De Boomkikkers moeten nu toch wel zichtbaar zijn.
Het is druk op de parking en aan de terugkerende fotograaf vraag ik wat hij heeft waargenomen.
"Veel moois" was zijn antwoord. Uitsluipende libellen bij de Kleiputten. Daar ben ik dan nu te laat voor. Daar moet ik vroeger voor mijn bed uit. Maar afijn ik kwam voor de kikkers.

Twee heren op het pad kijken al spiedend de braamstruiken af en hoor ze zeggen, "dat is nummer 16" Tellers van boomkikkers dus. Ik hoef nu alleen maar achter de aardige heren aan te lopen die me ze zo maar aanwijzen. Een mooie rood-zwart gestreepte wants wil ook wel op de foto.

En zo loop ik al speurend naar het weitje met de diverse poelen. Op een van de uitgekomen lissen zie ik ook een kleine boomkikker zitten. Een mooi decor voor zo'n bijzonder kikkertje. Veel insecten, kevers, motjes en libellen heb ik ook waargenomen.

Cicades

 populierenhaantje (Chrysomela populi)

klaverspanner (Chiasmia clathrata syn.Semiothisa clathrata)

Vrouwtje Oranjetipje

Boomkikkertje op Gele Lis

Ouders met kinderen lopen hard pratend over het pad. Ik vraag hebben jullie de kikkers al gezien. Boomkikkers? Vraagt  de man. Nee, we doen een speurtocht. "Jammer", zeg ik tegen de man, dit is nou juist zo leuk om kinderen op te attenderen. Nog meer fotografen kom ik tegen ook speurend in de bramen, om een mooi plaatje te maken. Ik besluit om, na even wat gegeten en gedronken te hebben op het bankje, richting de kleiputten te lopen. Daar kom ik de speurders weer tegen. Die zijn klaar met de speurtocht en gaan al weer richting de parkeerplaats. Bij het pad aangekomen richting de kleiputten zie ik een man met een vlindernet. Druk zwaaiend om wat te vangen. Ik zeg goede middag, en gemompel is mijn deel. Op het pad haast getrapt in de uitwerpselen van een hond. De eigenaar heeft niet de moeite genomen om dit op te ruimen. En op de terugweg let ik even niet op omdat ik een Landkaartje wil fotograferen.

Landkaartje

En ja hoor bingo ik sta er middenin. Getver! Dat wordt een grote schoonmaakklus op de parking met mijn inmiddels verzamelde takjes om de drek tussen de ribbels van mijn schoenen te krijgen. Maar voordat ik terugliep kwam ik bij het bruggetje waar veel riet staat met de lege hulzen van de uitgeslopen libellen. Een koppel futen in het riet zijn druk met nestmateriaal. Ze hebben me niet in de gaten. Maar het is moeilijk focussen tussen de rietstengels. En dan als ik langzaam terugloop maken een kraai en andere vogels kabaal wat mijn aandacht trekt. Ik zie ineens iets over het dijkje lopen en ik sta paf en vergeet daardoor een foto te maken.  Laag bij de grond, met een dikke staart uitlopend in een punt, gladde lichtbruine vacht verdwijnt hij/zij in het water achter een groepje groene bladeren van de lis. Ik zie hem/haar daarna niet meer tevoorschijn komen. Het leek verdomd veel op een Otter. Ik ga gauw weer terug om te kijken of ik voetsporen kan ontdekken om zekerder te zijn. Spannend, en dat zou toch wel geweldig zijn als dat het geval zou zijn. Ik hou de plek nog maar even stil.

Zeearenden Mecklenburg Vorpommern Deel II

Deel II

Een paling als toetje.

Na alle vissen toch gevangen te hebben kwam als laatste een flinke paling. De ranger showt hem even voor ons fotografen. Wat een kanjer.

Door het gewicht heeft de Zeearend zelfs moeite om vaart te maken en omhoog te komen maar uiteindelijk lukt het toch. Wat geweldig om te zien.

 

 

 

Zeearenden en meer in Mecklenburg Vorpommern Deel I

Deel I

Het waren mooie Paasdagen in NO Duitsland.
Een lang gekoesterde wens is in vervulling gegaan. Door een aflevering van Vlaanderen Vakantieland, die ik paar jaar geleden op televisie zag was mijn belangstelling voor dit gebied getrickerd.
Een gebied met veel natuur, honderden meren, bossen en mooie heuvellandschappen, die gevormd zijn in de laatste Link> IJstijd. Mooie dorpen en specifieke kerkjes die kenmerkend zijn voor de streek. Nu stonden hele velden in het geel te baden doordat het koolzaad volop in bloei stond. Een adembenemend gezicht.

Doordat de natuur hier nog uitbundig is hebben vogels en dieren hier nog de ruimte. Reeën, zie je gewoon door de velden lopen, naast Kraanvogels en Ooievaars (uiteraard op gepaste afstand).

Boerenzwaluwen waren al weer druk en hun gekwetter was overal te horen. Roofvogels in de lucht zoals Buizerds, Haviken en Wouwen waren heel gewoon. Ook hebben we een visarendnest, wat gemaakt is op een elektriciteitsmast, via een kijkwand kunnen bekijken. Het nest was bezet en we zagen net een van de vogels thuiskomen. Helaas was het die dag grijs en regende het, wat een foto in silhouet opleverde. Bij dit nest hebben ze ook een webcam geplaatst en in het dorp is een informatiecentrum gebouwd waar je via een beeldscherm een blik in het nest kan werpen.

Ooievaars die hun nest op een schoorsteen hebben gemaakt. Iets lager op de schoorsteen nog een nestkastje, voor wie er gebruik van wil maken, eronder bevestigd door vogelliefhebbers.

Maar de mooiste momenten beleefde ik toch toen we met de ranger in zijn boot het meer op gingen om de Zeearend te kunnen fotograferen. Via de organisatie van (link >) Wildpix Travel van o.a. Han Bouwmeester hebben we af kunnen spreken om een paar uur het meer op te gaan. De ranger heeft het vertrouwen van o.a. een koppel Zeearenden weten te winnen en de vogels weten dat als hij ze roept er altijd wel een visje of wat te verschalken zal zijn. We waren nog niet op de plek gearriveerd of we werden al attent gemaakt op een Zeearend in de bomen. Een visje werd in het water gegooid en daar kwam de vogel aangevlogen. Wat een machtig gezicht. De ranger had uitgelegd hoe de vogel meestal komt aanvliegen en rekening houdend met het licht de boot zo zou draaien dat we onze plaatjes konden schieten. Naast mijn vriendin waren er nog drie fotografen met flinke lenzen op de boot. Ik had mijn Nikor AF-S 70-200 2.8 lens zonder de extender op mijn camera geplaatst. Aangezien de vogel groot is en de vis niet zover van de boot valt had ik met mijn lens niet fout gegokt om de vogel goed in beeld te krijgen. In totaal zijn er drie vissen en een gigantische paling als lokkertje in het water gegooid. De vissen werden naar het nest gebracht waar inmiddels kuikens uit het ei zijn gekropen en van de paling werd, naar zeggen door de ranger, eerst lekker door het mannetje gegeten voordat de resten hiervan ook naar het nest worden gebracht. Een Wouw was ook geïnteresseerd in een visje maar blijkbaar niet hongerig genoeg om er op te duiken. Ook prachtig om deze vogel te kunnen zien.

Hierbij dan de foto's van de Zeearend. Een belefenis om nooit te vergeten.

 

Deze vis was wel erg groot en te zwaar en de Zeearend moest deze loslaten