maandag 8 juli 2019

Allerlei verrassingen ...


Alweer wat achterstand met posten, helaas. Maar wat in het vat zit verzuurt niet is het spreekwoord. Dit blog betreft waarnemingen gedaan in Het Smeetshof, Kettingdijk, De Banen en bij De Luysmolen. Hoogtepunt waren de bleek later, twee wespendieven. Vaak gebruik ik de auto als kijkhut. Dieren en vogels hebben minder schrik van auto's dan van mensen. Geeft je te denken! Ik was op zoek naar vlinders en dan zie je onderwijl allerlei kleine vogeltjes. Je hoort ze alarm slaan dus kijk je waar ze op reageren. In eerste instantie zie je niets tot op nog geen 15 meter je wordt aangekeken door een roofvogel. Je denkt gelijk oh een buizerd maar nee die hebben niet van die gele ogen. Dan ga je even denken, dan de realisatie;  holy moly het is een wespendief die je zit aan te kijken. Het exemplaar op het paaltje bleef mooi zitten en ik kon diverse foto's maken. Toen vloog hij/zij op en wat bleek zijn partner zat vlakbij in de buurt. Dus twee wespendieven die op de vleugels gingen. Op latere dagen ben ik nog eens terug geweest en heb ze beiden in de lucht kunnen waarnemen. Ze zullen vast wel een nest in de buurt hebben en ik hoop dan ook dat het een succesvol broedjaar voor ze is.  Op de Kettingdijk was ik alsmaar op zoek naar de Grote Weerschijn vlinder. Die heeft zich na elk jaar dit jaar zich niet laten zien. Jammer want het is een van de mooiste vlinders. Het is sowieso een minder goed vlinderjaar. Komt dat omdat de processierups op grote schaal wordt bestreden dat alle andere rupsen van vlinders hierdoor ook het loodje leggen? Desondanks toch wat kleine ijsvogelvlinders kunnen waarnemen.

Bij De Luysmolen waren de kersenbomen weer zwaar beladen met kersen. Zwartkopjes, merels, lijsters, kraaien en spechten hebben wel een paar weken zich tegoed kunnen doen. En dan zit je onder de boom foto's te maken en flatch een vogelpoepje op mijn oog die ik nog net op tijd kon sluiten. Even oog afspoelen met water uit mijn drinkfles. Tja je moet er wat voor over hebben. Toch ...

Nou hier weer teveel foto's maar kan het niet laten om ze te plaatsen.

Wespendief Pernis apivorus  





 


Atalanta Vanessa atalanta 

Bruine korenbout vrouwtje Libellula fulva

Eikenprocessierups Thauimetopoea processionea


Grasmus Sylvia communis juveniel 




Kleine ijsvogelvlinder Limenitis camilla  





Zwartkop Sylvia articapilla 


Merel Turdus merula 


Grote bonte specht Dendrocopos major 














Weidebeekjuffer Calopteryx splendens   male and female 






vrijdag 21 juni 2019

Une semaine en France ....


3 juni - 10 juni

Een kort bezoek aan mijn broer op de boerderij waar ook mijn zus verbleef. Bijpraten en gewoon even bijkomen. De natuur liet me ook dit jaar niet in de steek. Te zien in onderstaande foto's.

Westelijke smaragdhagedis  Lacerta bilineata







Muurhagedis Podarcis muralis



Geelgroene thoornslang Hierophis viridiflavus  



Boerenzwaluw Hirundo rustica 



Distelvink Carduelis carduelis




Bosbeekjuffer Calopteryx virgo 




 Een fabel

De Krekel en de mier,

De krekel sjirpte dag en nacht, zo lang het zomer was,
Wijl buurvrouw mier bedrijvig op en neer kroop door 't gras "ik vrolijk je wat op"zei hij. "Kom, luister naar mijn lied".
Zij schudde nijdig met haar kop: "Een mier die luiert niet!"

Toen na een tijd de vrieswind kwam, hield onze krekel op.
Geen larfje of geen sprietje meer: droef schudde hij zijn kop. Doorkoud en hongerig kroop hij naar 't warme mierenest.
"Ach, juffrouw mier, geef alsjeblieft wat eten voor de rest van deze barre winter. Ik betaal met rente terug,
Nog voor augustus, krekelwoord en zweren doe 'k niet vlug!" "Je weet dat ik aan niemand leen," Zei buurvrouw mier toen heel gemeen.
"Wat deed je toen de zon nog straalde
En ik mijn voorraad binnenhaalde?" "Ik zong voor jou,"zei zacht de krekel. "Daaraan heb ik als mier een hekel! Toen zong je en nu ben je arm. Dus dans nu maar, dan krijg je 't warm!"

De moraal van het verhaal; Wie leeft van kunst gaat door voor gek. Vaak lijdt hij honger en gebrek.

Uit fabels van Jean de La Fontaine

veldkrekel Gryllus campestris en bosmier Fromica rufa  


Blauwzwarte houtbij Xylocopa violacea


Boterbloempje  Pseudopanthera macularia


Klaverblauwtjes hebben het in sommige gebieden moeilijk daar hun habitat aan het verdwijnen is door diverse omstandigheden. Gelukkig is het gebied waar deze gefotografeerd is niet intensief in gebruik en dat kon je gelijk merken door de aanwezigheid van meerdere klaverblauwtjes.

Klaverblauwtje Polyommatus semiargus





Kleine vos Aglais urticae 



Al die tijd hoorde ik de koekoek roepen zelfs zeer dichtbij. Het bleek dat hij in de hoge dennenbomen achter het huis zat. Terwijl hij ineens langs vloog kon ik hem redelijk op de foto krijgen. 

Koekoek Cuculis canorus  


Platbuik libel Libellula depressa  




Zwarte roodstaart Phoenicurus ochruros 




Aubrac koeien ras Bovine 






Een wandeling met mijn zus leverde deze prachtige orchideeën op. Ik had er zo overheen gekeken maar mijn zus heeft daar oog voor, ook gezien het schilderen van bloemen wat zij doet. 

Purperorchis Orchis purpurea



In het veld waar de orchideeën stonden zag ik plotseling een koppeltje grauwe klauwieren. Hier het vrouwtje op een paaltje van de afrastering. 

Grauwe klauwier Lanius collurio   





En dan sta je naar het veld te kijken waar veel wilde bloemen in staan te bloeien en dan zie je ineens een vos die aan het scharrelen is. Een bijzonderheid want wordt het bekend dat er een vos in de buurt is dan staan er weer schietgrage figuren op om deze soort neer te knallen. Fransen hebben niets op met vossen. Heel jammer. 

Vos vulpes vulpes





Al met al een bijzondere week. 
Een bedankje is zeker weer op zijn plaats.