Een nieuw jaar met een nieuwe camera

Mijn Nikon D90 was over zijn tijd heen, en de foto's begonnen tegen te vallen. Ik miste scherpte, maar dat kan natuurlijk ook aan mij hebben gelegen.
Maar nu toch tijd voor wat nieuws en de Kerstman heeft mij een mooi presentje geschonken.
Een  Nikon D7100 <link.
Binnenshuis wat testfoto's genomen van wat kerstboomversieringen voordat deze weer voor een jaar de doos in verdwijnen. De foto's zijn zonder flits gemaakt zo kon ik de veelbelovende ISO uit proberen.
En ik moet zeggen dat dat niet tegenviel.
5000 ISO geeft dit resultaat in diverse WB standen. Graag jullie mening :-)

Fijne feestdagen en alle goeds voor 2014

De Oudsberg en mossen

 

Volgens Wikipedia: De Oudsberg staat bekend als de grootste en hoogste open stuifduin van Vlaanderen, gelegen in het Gruitroderbos in een duinengordel die zich vroeger uitstrekte van Hechel tot Maaseik. De Oudsberg torent een 30-tal meter uit boven het Kempisch Plateau.

Tijdens de jongste ijstijd, het Weihselien, die ongeveer 11.000 jaar geleden ten einde kwam, kreeg het Kempens Plateau te maken met enorme zandverstuivingen, omdat er nog geen gesloten vegetatiedek was. Er vormden zich diepe leeggestoven laagten, waarin vennen ontstonden. Hoge zandafzettingen staken als duinruggen boven het landschap uit. Door de opwarming van het klimaat ontwikkelden er zich stilaan berken- en eikenbossen.
In de Middeleeuwen verarmde de bodem van de Oudsberg door intensieve ontginning. Hierdoor kon alleen heide nog overleven. Plaatselijke overbegrazing van schapen zorgde opnieuw voor zandverstuiving, die het huidige duinlandschap boetseerde.
Vandaag zijn de landduinen nog steeds in volle evolutie. Het zand breidt zich uit terwijl de duintoppen wegstuiven. Ooit was de Oudsberg 95 meter hoog en behoorde daarmee tot de hoogste toppen van Limburg. Maar de laatste decennia kromp de heuvel zeker 7 meter.

Een bijzonder gebied dus en ik ben hier al twee keer geweest en mij verwonderd over de schoonheid van de plek. De diversiteit aan planten en bomen is groot ondanks de schrale bodem.
Verscheidene dieren passen zich aan aan deze moeilijke omstandigheden.Je vindt hier de levendbarende hagedis, talloze insecten en sprinkhanen. De bloeiende heide trekt honingzoekers als bijen, vlinders en zweefvliegen. Op de boomrijke heide zie je boomleeuwerik, boompieper en nachtzwaluw en in de bossen broeden verschillende roofvogels. Ook het goudhaantje komt hier in de dennenbossen voor. Vos, wezel, bunzing, eekhoorn, haas en konijn vinden hier ook een geschikt onderkomen. Vraatsporen aan struiken en jonge bomen verraden duidelijk de aanwezigheid van reeën. Ik hoop van deze grote variatie aan fauna en flora in de komende seisoenen meer te kunnen zien.
Veel mos soorten zijn hier ook nog te bewonderen waaronder, bekermos, rode heidelucifer, rendiermos, gewoon dikkopmos enz.

 

Al met al er valt hier nog een hoop te ontdekken.


 

Bergerven en kleine zwanen

Ik verzuim te vaak om te lezen bij waarnemingen.be  (<Link) wat voor vogels of andere bijzonderheden zijn gesignaleerd. Het is mooi dat je per natuurgebied kan zoeken en zo las ik dat een groepje kleine zwanen was gezien bij het Bergerven (< Link) . Het is een relatief nieuw gebied waar eerst grindafgravingen hebben plaatsgevonden. Vanuit de mooie vogelkijkhut kon ik de kleine zwanen waarnemen. Het waren er zo'n 15 met drie jongen. Veel soorten eenden maken ook gebruik van deze plas, maar mijn aandacht ging uit naar de zwanen.
Een ding vind ik jammer, dat is dat de vogelkijkhut erg ver van het water afstaat. En ben je niet de gelukkige die een lens bezit die alles grenzen overschrijdt, dan blijft alles ver weg. Daarom kom ik hier niet al te vaak ook omdat alles is afgezet met prikkeldraad en hierdoor de keuze langs het water te lopen erg klein wordt.
Het was die dag ook behoorlijk grijs dus dat komt de foto's niet ten goede maar bij deze de foto's van een bijzonder mooie zwaan.

Kleine zwanen met rechts twee van de drie jongen. Een reiger en meeuwen in vlucht.