Optimism and hope ...

 Ik ben toch optimistisch want de lente loert om het hoekje, met het lengen van de dagen hoop ik dat het met vogelzang, bloei en nieuw leven de mensen vrolijker gaat stemmen en dat de miserie in Oekraïne snel achter de rug zal zijn, de ontwikkelingen worden steeds kwalijker en dreigender. De aardbevingen in Turkije en Syrië ophouden. De leden van de nieuwe regering in Israël hun verstand zullen vinden en ophouden tweedracht te zaaien in het land en de Democratie op het spel te zetten. Zoveel miserie in de wereld ik ben er echt niet goed van. Mensen begrijpen elkaar niet meer uiten beschuldigingen naar elkaar en beseffen niet wat dat teweeg brengt. Mensen die kinderboeken herschrijven op een manier die onbegrijpelijk is. De schrijver zoals Roald Dahl draait zich vast om in zijn graf zou hij dit kunnen horen. Alles moet correct volgens de wokies. Niks kan/mag meer. Doodeng. Nog even en we hebben weer een boekverbranding. Ik ben al weken somber, heb eigenlijk nergens meer zin in en ben nog steeds erg van slag om wat mij een tijdje geleden ter ore kwam. Ik heb dan wel een lichamelijke revisie gehad maar die donkere wolken in mijn hoofd zou ik ook graag kwijt zijn. Meestal raak ik die negatieve gedachten wel kwijt als ik er op uit trek maar de laatste tijd gaan die gedachten gewoon mee en kom ik er ook weer mee thuis. Ik ben toe aan een vakantie zonder stress, onzekerheden en zorgen. Desondanks heb ik weer mooie waarnemingen gedaan en op de plaat vast kunnen leggen.

Bij deze de plaatjes:

Op de hazelaar waren de bijen al weer druk bezig met stuifmeel verzamelen. De temperaturen waren die paar dagen zo rond de 15 graden en dat was genoeg voor ze om er op uit te vliegen. 

Bij Bee Anthophila

Bij Vroege Vogels heeft mijn foto de rubriek over bestuiving mogen opsieren. Zie bericht onder deze foto.

In mijn vorige post was ik op deze locatie De Luysen de Kleine bonte specht tegengekomen. Nu kon ik de Middelste bonte specht fotograferen. 

Middelste bonte specht Leiopicus medius

Mos altijd bijzonder om van dichterbij te bekijken.

Deze pimpelmees had het druk met het zoeken naar wat eetbaars. Leuk is te zien dat ze door het hameren op de rietstengels ze een opening kunnen maken om de wormpjes en insecten er uit te kunnen peuteren. 

Pimpelmees Cyanistes caeruleus

Met dat warmere weer waren de staartmeesjes ook weer druk met zoeken naar wat eetbaars.

Staartmees Aegithalos caudatus 

Windstilte zorgde voor een onbeweegbaar wateroppervlak wat als een spiegel het riet reflecteerde. 

Er bewoog wat tussen de takken in De Doort. Een mooie eekhoorn die, zolang ik er stond, als bevroren was. Hij dacht vast dat ie zo geen aandacht zou trekken.

Eekhoorn Sciurus vulgaris

In De Doort staan heel wat oudere bomen en daar kun je elk voorjaar de spechten horen en zien. Dit is de Grote bonte specht. De knoppen aan de bomen staan ook weer op openbarsten. Hier mooi te zien. 

Grote bonte specht Dendrocopus major

Deze winter heb ik niet veel kramsvogels gezien. Maar in de Doort gelukkig een behoorlijke groep.

Kramsvogel Turdus pilaris 

Op zijn minst 10 stuks reeën. Meestal op dezelfde plek. 

Reeën Capreolus capreolus

In de Luysen had ik het rijk alleen. Het was erg rustig. Mensen waren drukker met Carnaval. Plots zag ik een wild zwijn tevoorschijn komen en even later voegde zich een Frisling daarbij. Dat duurde maar even want het jong werd weer gauw het riet ingestuurd. Twee dagen later ben ik nog eens gaan kijken en ook toen was ik alleen. En wat schetst de verbazing; vijf wilde zwijnen. Daarover meer in een volgende post. 

Wild zwijn Sus scrofa

Kijk goed dan zie je het jong staan

Dank voor jullie reacties op mijn vorige blog. Als altijd klik op de foto voor een groter en scherper beeld. 

From -12 to +20 and consequences

 

Van minus 12 tot plus 20 graden en wat dat voor consequences heeft laat zich raden.

De winterprik, duurde iets meer dan een week, sneeuw tot wel +10 cm zorgde ervoor dat uilen die afhankelijk zijn van muizen en mollen het zwaar hadden of ze kwamen om van de honger. Menig kerkuil werd dood gevonden of werden meer dood dan levend op het nippertje gered omdat ze geholpen werden in de vogelopvang. Ook ijsvogeltjes hadden het moeilijk en ook die zijn op diverse plekken dood gevonden omdat het water bevroren was. Maar velen hebben het gelukkig wel overleefd. Het hoort bij de natuur en vogels die van dit soort voedsel afhankelijk zijn trokken vroeger allemaal naar warmere streken. Dat de winters geen winters meer zijn in onze streken komt, als het dan weer eens goed koud wordt, ze duur te staan. Na deze winterprik kwam voor meer dan een week een flinke warme zuidoosten wind opzetten met temperaturen die je pas in april/mei verwacht. Hier in het zuiden werd het wel 20 graden. Vele trekvogels hebben daar gebruik van gemaakt, zo ook de kraanvogels. Door de zuidoostenwind zorgde dat voor een stroming meer richting het westen met als gevolg dat ik niet ver van huis de kraanvogels kon horen en zien die massaal overkwamen. Geen lente zonder trek van kraanvogels zeg ik altijd maar. Een lentegevoel brak los bij iedereen en men trok massaal naar buiten. Daar Corona nog steeds bepaald dat we niet over de grens mogen, cafés, terrassen en restaurants dicht zijn loopt, fietst, rijdt motor etc, de hele bevolking achter elkaar aan op de welbekende plekken. Bubbels waren haast niet mogelijk en veel mensen hielden zich niet aan de grootte van groepen. Niet voor niets stijgen nu de besmettingscijfers weer en zijn er weer meer opnames in de ziekenhuizen. Helaas is de aanlevering van vaccins ook niet optimaal en laat op zich wachten. Dus trek ik er weer op uit in mijn bubbel op vier wielen om de langzaam binnendruppelende vogels waar te nemen. Ik had nog een voorval dat op een landweg gelegen tussen twee weilanden een flinke plas lag. Ik kon helaas niet inschatten dat deze plas toch dieper was dan ik dacht en ik dus met de auto vast kwam te zitten. Tja daar sta je dan hopend op een voorbijganger die je komt redden. En het geluk was met mij. Een bestuurder van een tractor die sloten uitbaggert zag mij staan en heeft mij uit deze benarde situatie gered. Bedankt meneer! 

Het was weer een langere tijd sinds mijn vorige blog en en ik heb dus weer erg veel foto's kunnen maken. Ik zal trachten niet alle gemaakte foto's te plaatsen anders wordt het een overload. Dank ook voor jullie reacties op mijn vorige blog.  Als altijd de foto's groter zien is de moeite. Met een klik op de foto en je komt in de lightbox.

Kraanvogels Grus grus,  boven Heppeneert/Maaseik 

In de Maasvallei overwinteren ook altijd heel veel ganzen en de kolganzen Anser albifrons zijn er met honderden te zien en te horen. Tijdens het wachten op de kraanvogels gaven deze ganzen prachtige groepsvluchten te zien. 

Later in die week moest ik de grens over om het e.e.a. te regelen. Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om langs de slechtvalken te gaan die duidelijk ook het voorjaar in de bol hadden. Ik was er op het juiste moment om het vast te leggen. Het is nog steeds het zelfde koppeltje wat er al jaren zit. 

Slechtvalk Falco peregrinus

Terwijl ik bij de slechtvalken stond te kijken kwam deze groep ganzen over. Voorzover ik kan nagaan is dit een groep;

kleine rietganzen Anser brachyrthynchus

Waar lentebloeiers te zien waren, waren de eerste bijen er ook weer als de kippen bij. 

Vuurwants Pyrrhocoris apterus

Sneeuwklokjes waren op diverse plekken ook weer te bewonderen. 

Bij op hazelaar Corylus avellana.

Els Alnus 

Goudhaan Regulus regulus

Plots bij het wandelen in De Luysen zag ik dit ijsvogeltje die de koude week goed heeft doorstaan. 

IJsvogel Alcedo atthis

Dit eekhoorntje Sciurus vulgaris wist nog precies waar hij zijn voorraad had begraven en zat heerlijk te smikkelen van het eikeltje. 

Koolmees Parus major 

Ik had graag wat betere beelden willen maken van deze man blauwe kiekendief Circinae

maar hij vloog te ver weg en zat ook redelijk ver weg dus is dit de enige foto die redelijk geslaagd was. Wat een schitterende vogel is dit toch. 

De eerste rietgors Emberiza schoenicus die ik tegenkwam dit jaar. 

Grote zilverreiger Ardea alba

Pimpelmees Cyanistes caeruleus was druk met zoeken naar zaden of kleine insecten. Je ziet het stuifmeel dwarrelen door hun activiteiten. 

De roodborsttapuit Saxicola rubicola was samen met het vrouwtje weer te bewonderen op de St-Maartensheide. Het vrouwtje hield zich op de achtergrond. Hij wilde zich wel van dichterbij laten bewonderen. 

Staartmeesjes Aegithalos caudatus waren druk op zoek naar lekkere hapjes. 

Een geelgors Emberiza citinella  landde plots in de takken van een boom. Zijn deuntje wat hij zo mooi kan laten horen moest nog op stoom komen.