De grote groep lepelaars is nog steeds te zien in De Luysen. Meest staan ze veilig ver weg met de kop tussen de veren maar aan het eind van de middag worden ze wakker om te gaan foerageren. Langzaam aan komt dan de een na de ander dichterbij gevlogen om in het lage water te gaan foerageren. In dit geval waren het zes jonge vogels. Snel heen en weer gaat de snavel door het water om zo iets te kunnen vangen. De snavel is uiterst gevoelig en elk klein levend organisme naast visjes wordt dan gevangen en met een opwaartse gooi verdwijnt het in de keel. Het blijft fascinerend om te zien. Je vraagt je soms af of deze manier van voedsel vergaren niet erg veel energie vergt van de vogel. Het water staat erg laag en je ziet de opspringende vissen die een uitweg zoeken of naar lucht happen omdat het water steeds modderiger wordt. Ook de reiger wist zo weer wat vissen te vangen en zelfs het ijsvogeltje kwam even op een tak zitten. Als het ijsvogeltje een visje gevangen had vloog hij met visjes tussen de snavel er van door. We denken dat hij nog een nestje aan het grootbrengen is omdat de vis met kop naar voren gericht was.
Hier weer wat foto's.
Verder wil ik jullie bedanken voor jullie leuke en aardige reacties op mijn vorige blog.
Lepelaar Platalea leucorodia
Blauw reiger Ardea cinerea
Vier kwikstaarten Motacilla alba
